Pierwsze plany dotyczące linii kolejowej przebiegającej m.in. przez Zduńską Wolę pojawiły się już na przełomie lat 50 i 60 XIX w. i miały związek z propomowanym przez środowiska przemysłowo – handlowe połączeniem linią kolejową Warszawy i Łodzi z Wrocławiem wzdłuż starego szlaku handlowego.Na skutek sporów o przebieg linii środowisk Dolnośląskich i Kaliskich oraz polityki "pustki komunikacyjnej" prowadzonej przez władze carskie realizacja projektu została odłożona na 40 lat.

Początek kolei w Zduńskiej Woli to 15 listopad 1902 roku, tego dnia oficjalnie została oddana do użytku szerokotorowakolej Warszawsko - Kaliska, jednak w rzeczywistości pierwszym pociągiem jaki przybył do miasta był skład roboczy, który wjechał na stacje 15 lutego 1902. Przez następne kilka lat linia nie miałajednak większego znaczenia ze wzgędu na brak połączenia z Kalisza do pobliskich Skalmierzyc, gdzie doprowadzona była linia kolejowa z Ostrowa.Znaczenie linii wzrosło w 1906 roku po wybudowaniu brakującego odcinka co umożliwiło przeładunki. Po zakończeniu I wojny Światowej linia kolei Kaliskiej została przekuta na normalną szerokość.

Kolejnym, ważnym dla zduńskowolskiej kolei dniem był 17 luty 1928 roku, tego dnia Prezydent RP Ignacy Mościcki wydał zarządzenie upoważniające rząd do budowy linii kolejowej Herby Nowe – Zduńska Wola - Inowrocław.Pierwszy odcinek. Herby Nowe - Zduńska Wola oddano do eksploatacji 9 listopada 1930 roku, tego dnia zduńskowolska stacja dołączyła do grona stacji węzłowych.
W 1933 roku oddanu do użytku kolrjny odcinek przyszłej magistrali węglowej Zduńska Wola Karsznice – Inowrocław, tego samego roku do użytku przekazana została lokomotywownia, stacja i osiedle kolejarskie w Karsznicach.
W 1937 roku do użytku została oddana ważna z punktu widzenia gospodarczego łącznica Karsznice – Gajewniki umożliwiająca kierowanie pociągów do Łodzi bez konieczności zmiany kierunku na stacji Zduńska Wola.
W 1939 roku rozpoczęła się budowa dwóch ostatnich, brakujących łącznic:
Dionizów – Gajewniki ( umożliwiająa przejazd z kierunku północnego do Łodzi
Dionizów – Zduńska Wola ( umożliwiająca jazdę w kierunku Kalisza )
Polskim kolejarzom nie udało się dokończyć inwestycji, po wybuchu II wojny Światowej zrobiły to wojska okupanta, podczas wojny węzeł doczekał się kolejnej rozbudowy, w ramach planu Otto przeprowadzono midernizację trasy kolejowej Leszno – Ostrów- Kalisz – Zduńska Wola – Łódź – Tomaszów Mazowiecki podczas tej inwestycji przedłużone zostały tory dodatkowe na stacji Zduńska Wola, powstały także stacje przedwęzłowe: Męcka Wola i Borszewice, do drugiej z nich przedłużona została łącznica Karsznice – Gajewniki, tak ukształtowany węzeł przetrwał w niezmienionej formie przez kolejne 50 lat.
W połowie lat 50-tych XX w. po likwidacji DOKP Łódź zarząd na Karsznicką częścią węzła a także nad łącznicami przejęła DOKP Gdańsk ( Północna), stacja Zduńska Wola wraz z linią dawnej kolei warszawsko- kaliskiej trafiła pod skrzydła DOKP Poznań ( Zachodnia ).
W latach 1965 – 69 przeprowadzona została elektryfikacja wszystkich linii w węźle w pierwszej kolejności objęła magistralę węglową i trasę w kierunku Łodzi oraz łącznice Karsznice – Borszewice, Karsznice - Zduńska Wola.

W połowie lat 80-tych nastąpiła korekta granic DOKP w wyniku której linia w kierunku Łodzi na odcinku od Gajewnik znalazła się w granicach DOKP Warszawa ( Centralna ), taki podział administracyjny węzła utrzymał się do końca istnienia Dyrekcji Okręgowych, po ich likwidacji cały węzeł znalazł się ponownie pod jednym zarządem tym razem ZLK Łódź.
Początek lat 90-tych przyniósł załamanie się gospodarki a w konsekwencji spadek zapotrzebowania na przewozy co wiązało się z likwidacją cz\ęści infrastruktury, która nie ominęła także zduńskowolskiego węzła, około 1995 roku nastąpiła likwidacja stacji przedwęzłowej Męcka Wola, pozostał ttam ylko przystanek osobowy oraz posterunek odstępowy ( zamknięty w 2007 roku ), kilka lat później podobny los spotkał stację Borszewice, która po zamknięciu stacji do 2008 roku pełniła funkcję posterunku odgałęźnego.

Ostatnie zmiany w układzie węzła przeprowadzone zostały w 2008 roku, kiedy łącznicę Borszewice – Zduńska Wola Karsznice skrócono o 3,5 km. Do pierwotnego punktu włączenia jakim był podg. Gajewniki. Obecnie węzeł
Zduńska Wola tworzą fragmenty dwóch linii pierwszorzędnych:
14 Łódź Kaliska – Tuplice
131 Chorzów Batory – Tczew
oraz cztery łącznice umożliwiające przejazd między tymi liniami w dowolnym kierunku:
542 Dionizów – Gajewniki
543 Zduńska Wola Karsznice – Gajewniki
739 Zduńska Wola Karsznice – Zduńska Wola
810 Zduńska Wola - Dionizów
W najbliższym czasie planowana jest modernizacja linii 131, być może dojdzie także do odsuwanej w czasie rewitalizacji linii 14.